امروز تو خیابون یه خانم پنجاه ساله رو دیدم. موهای کم پشت داشت اما بلوند واقعی بود. رنگ چشمهاش طوسی. ابروهای قیطونی که با چشمهاش فاصله زیادی داشتن. پیشانی عریض اما نه چندان بلند. بینی کشیده و بلند و بدون هیچگونه انحراف. لبهای صورتی. لب بالا از لب پایین نازک تر بود. پوست صورت سفید و در قسمت گونه های کمی قرمز. شاید به دلیل سرمای هوا. گوشواره های طلایی کوچیک طرح حلقه انداخته بود و تو گوشهاش هندزفری بود. یقه لباسش بالا بود نمی شد ببینم که آیا گردنش بلنده یا کوتاهه، گردن بند داره یا نه اما چون خانم مدیستی بود احتمال زیاد گردن بند طلا داشت. تو چشمهاش قاطعیت دیده می شد. معلوم بود زنیه که اهل مبارزه س. چانه مربعی داشت که اونهم نشان از قدرت شخصیت و جذابیت داره. تو چشمهاش می شد غم و سرگشتی هم دید. یه کت پر مشکی تنش بود که گوشه های بافت داشت. تا حالا همچین لباسی ندیده بود.

جذابیت به سن و سال نیست. کسی که زیباست ، زیباس. زیبایی قابل خلق کردن نیست. آرایش و عمل جراحی زیبایی به زیبایی که از قبل وجود داره اضافه می کنه ، اما زیبایی خلق نمی کنه. نمی شه میمون ماده تحویل آرایشگاه داد، انتظار عروس اوکراینی داشت.